İstanbul griydi.
Yağmur yağıyordu martıların üstüne.
Islak kirpiklerinde kayberderken herşeyimi
Şehrin bütün ışıkları sönüyordu bir bir.
Yetim kalmış bir gündü.
İstanbul griydi
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta