Bir sonbahar gecesinin saat üçünde
Penceremi açtım
İstanbulu kokluyorum gizlice.
Sokak lambalarından sızan ışık hüzmesi
Göz kırpıyor bana
Ben ona bakarken yıldızlar ile göz göze geliyoruz
Tam sessizliğe bırakmışken kendimi
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta