İstanbul'du Kadının Adı Şiiri - Sinan Ay ...

Seyrine doyulmayan bir şehrin
Aydınlık gözleri gibi
İstanbul’du kadının adı!..
Boğazın serin suları,
Kaybolurdu papatya dizili saçlarında
Nefesi umuttu, nefesi cesaret..
İstanbul’du kadının adı
İstanbul gibi esaret..

Ya o gülüşü...
Gülüşünde akan bir ırmak
Bir o kadar cesur,
Bir o kadar sımsıcak..
Kalbini sökerdi göğüs kafesinden
Istanbul’du kadının adı
Kurtulmak imkansızdı gülüşünden

Bir rüya gibi tek başına
Bir rüya gibi yapayalnız
Yol olup çiğnenmiş yüreğine
Yoldaş olamazsın kavgasız!..
Esti mi deli bir poyraz gibi derinden
İstanbul ‘du kadının adı
Korkmamak mümkün mü hiddetinden