İstanbulun çiçekleri gidiyorken ben;
Öptü usulca yaşlı gözümden.
Kaşındırsa da polenleri burnumu
Öptüm bende onları arılardaki özünden
Duydum kokusunu arıların ayaklarının
Tattım Peteklerinden çiçeklerin aşkını
Gördüm tepelerde İstanbulun tahtını
Oturdum bir çay içtim
Yol uzundu devam ettim
Yer: İstanbuldan Irak Bir Yer Tarih:11/07/1998
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta