İstanbulun çiçekleri gidiyorken ben;
Öptü usulca yaşlı gözümden.
Kaşındırsa da polenleri burnumu
Öptüm bende onları arılardaki özünden
Duydum kokusunu arıların ayaklarının
Tattım Peteklerinden çiçeklerin aşkını
Gördüm tepelerde İstanbulun tahtını
Oturdum bir çay içtim
Yol uzundu devam ettim
Yer: İstanbuldan Irak Bir Yer Tarih:11/07/1998
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta