Kaygan bir esinti korkularimi senle ürkütür
Aglar karalar, elvedalar ve küsmeleri nefesin öldürür
Derken yari aralik gözlerimle,bilmedigim Istanbul’u senle süslerim
Açlik çeken gözlerimi Yeditepe’den kaçirip Kanlica’ya gizlerim
Islak persembelerden kalanlar,Istanbul’un koynunda süzülür
Masrapalar mutluluktan tokusurken bensizlikten Istanbul büzülür
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Güzel bir İstanbul şiiri okudum. Yüreğinize sağlık. Yarışmada başarılar. Sevgiyle kalın. Mustafa ATİŞ
Yazdığınız herşeyi okudum. Tüm yorumlarınız ve şiirleriniz gerçekten etkili. Gördüm ki acı ile karışık umut hakim size, yani yine de :( MAVİ ) sizin deyiminizle! Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta