İstanbul’da Deniz
Kirli ellerini üstüne silmiş,
Haşarı bir çocuktur İstanbul’da deniz.
Cebinde kalan son misketleri almak için,
Boğazını sıkan arkadaşının elleridir köprüleri.
Ve yırtılmış gömleğinde kalan son düğmesidir,
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta