İstanbul Da Anılarım Şiiri - Hamit Atay

İSTANBUL'DA ANILARIM

İstanbul’da anılarım var,
Her köşesinde bir iz,
Bir zamanlar seninle yürüdüğüm,
Boğaz’ın rüzgarıyla savrulmuş saçlarım,
Ve her adımda kalbime dokunan bir hatıra…

İstanbul’da anılarım var,
Galata Kulesi’nin gölgesinde kaybolmuş bir gülüş,
Eminönü’nde balık kokusu,
Ve seninle yapılan uzun sohbetler,
Küçük bir kafede, yudum yudum içilen çaylar…

İstanbul’da anılarım var,
İstiklal Caddesi’nde yürürken kalabalıkta kaybolan bir hayal,
Bir eski sinemanın perdelerinde seni görmek,
Ve bir de boğazın kenarında,
Denize bakan bir duygunun içinde kaybolmak…

İstanbul’da anılarım var,
Bir gün yine galata köprüsünde,
Seninle yürürken denize düşen umutlar,
Bir zamanlar hep beklediğimiz o gün,
Ve şimdi yalnızca rüzgarın taşıdığı bir fısıldama…

İstanbul’da anılarım var,
Bir martı çığlığı, bir vapur sesi,
Ve her köşe, her sokak,
Beni sana götüren bir yol gibi,
Ama her geçen gün biraz daha uzaklaşıyor…

İstanbul’da anılarım var,
Ve her bir köşe başında,
Bir zamanlar seninle yaşadığım bir hikâye,
Hep orada, hep içimde,
Ama İstanbul büyüdü, biz de…
Yine de anılar hep kaldı…
Hamit Atay