İstanbul.da Anılarım Şiiri - Hamit Atay

stanbul’da Anılarım
Bir şehrin kalbine düştü adımlarım,
Taş sokaklarına gizledim sırlarımı,
Ey İstanbul, her köşende ben vardım,
Bir yanım hüzün, bir yanım yaralı.
Üsküdar sabahında umutla uyandım,
Kadıköy iskelesinde dalgalarla dertleştim,
Taksim’in kalabalığında kayboldum,
Ey koca şehir, ben sana hep içimi döktüm.
Kız Kulesi’nde sakladım en büyük hayallerimi,
Surlarına bıraktım kırık gençliğimi,
Galata’da sevdim, Beşiktaş’ta ağladım,
Her vapur yolculuğunda biraz daha sana bağlandım.
Bir simit kokusunda hatırladım çocukluğumu,
Bir çay bardağında paylaştım dostluğumu,
Ey İstanbul, senden öğrendim ayrılığı,
Her semtinde biraz eksildim, biraz çoğaldım.
Sirkeci garında vedalar gördüm,
Eminönü’nde gözyaşları gizledim,
Fenerbahçe’de denize bıraktım suskunluğumu,
Adalarda yürürken yeniden buldum huzurumu.
Sen bana aşk oldun, hüsran oldun,
Bazen gül, bazen diken oldun,
Ey İstanbul, sen hep bendin, ben hep sende,
Ne kadar kaçsam da bırakamadım ki gönlümde.
Şimdi anılar dökülür yüreğimden,
Senin ışıklarınla parlar gecelerimden,
Ben garip bir şairim, sen koca bir destan,
İstanbul’da kaldı her aşkım, her fırtınam…
Hamit Atay