İstanbul’un ufkundan, yükselen minareler,
Yeryüzünden Sema’ya, çağlayan şelâleler.
Seyrederken mehtabın denizdeki raksını,
Engine çeker beni, o gizemli haleler.
Yedi tepe fetih’i, fetih’te Fatiha’yı,
Eyüp Sultan; Ahmet’ten, estirir rayihayı,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta