bu şehrin
yar sarnıçlarından
dilek çeşmesine süzülen
orman özlemli
beton çocuğum
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




İstanbul'da sövesim gelmiş...
Az düş'ün çok telakkisi
Neyleyim?
Düşmüş...
:))
konu olarak güzel bir şiir..... son kıta hariç diğer kıtaların sonundaki 'çocuğum' kaldırılırsa şiir sanki daha ilginç olabilir diye düşünyorum.... tebrikler.
Bazen kolay anlatılabileceklerin akla kolayca gelen pratik ve güzel yöntemi yanıbaşımızda dururken ben bunu nasıl karman çorban yapabilirim demenin başarılı bir örneği. Birinci bölümde bir, iki, üç ve dördüncü dizeler sımsıcak. Yar sarnıcı ise zoraki konulduğundan burnunu karıştıran çocuk sevimsizliğinde.
İkinci dörtlüğün birinci dizesi olan ser felaketi sevimsiz ve diğer üçü harika. Alt bölümlerdeki dizeler adeta okunmasın diye fena gerilmiş. Anlatılmak istenen duygunun kökeni başını çıkardığında pat diye vurularak geri gönderilmiş.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta