İstanbul’a iyi bak sevgili
Başı iki kadim elin arasında
Boğaziçi’nin sızlayışını duydum
Sahilleri mahzunmuş ben gittim gideli
Eski tepelerde gülüşen erguvanlar
Şimdiki baharlarda susar olmuş
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Şimdi avuçların yine ayrılmış
Birinde sevgiliyi, birinde beni taşıyorsun
Sen bu kadar güçsüz müydün İstanbul? !
Aşk dağlarını eritip ayrılıklar taşıyorsun! ?
İstanbul’a iyi bak sevgili
Baktığın yerde tenim var erguvan rengi
Takılıp düştüğün taşında hasretim
Gözbebeklerinin düştüğü denizlerde
Gözyaşım var
Bir aşkı dokur gibi, bir bebek tutar gibi
İstanbul’a iyi bak sevgili
Ve ona güldüğün her yerde
Bana ağla...
Şiir bütünüyle çok güzel ama bu kısımdaki anlatım duygu yoğunluğundan olsa gerek fevkaladeydi..kutluyorum genç arkadaşım :))
Güzeldi İzzet Bey,Kutlarım,şükranlarımla.
İstanbul’u anlatsın diye
Fatihlere verdiler, şairlere verdiler
Aşıklara verdiler hiçbiri anlatamadı
Oysa İstanbul’un dinlenmeyen sözleri vardı
İki avucunu iki yana açıp
Neleri taşıdın sen İstanbul!
Aşkları, savaşları taşıdın ve korkuları
Vefakar bir anne gibi beni taşıdın
İzzet Bey,
Yüreğine emeğine sağlık....İstanbul'u güzelce ifade edildiği değerli çalışmanızı ve sizi içtenlikle kutlarım....Başarınız daim kaleminiz tükenmez olsun....
Selam saygı sizedir ....
Güne gelen şık bir şiirdi,kutluyor,saygılar sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta