Dar,karanlık sokakta ışık.
Karanlığı delen bir çığlık,
Ardından karanlığa karışıp giden hıçkırık.
İstanbul,zordur sevene ayrılık.
Sanadır bunca hasret,bitmeyen çığlık.
Anla beni İstanbul,ağla benimle.
Ömrü bitiren,bedeni çürüten ayrılık.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




coşmuşuz.. güzeldi tebrik ederim
Bir büyük sevdadır istanbul.
Hep öyle kalacak.
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta