Hafif bir kanun peşreviyle küçük bir nostalji yapıyorum.
Bir yanımda batan güneşin al kırmızısı,
Bir yanımda Kadıköy’e giden vapurun tınısı…
Gözlerim doluyor.
Martıların çığlıkları ortak oluyor yalnızlığıma.
Işıklardan göremediğim yıldızları görmeye çalışıyorum sonra,
Ama belki de nargilemin dumanı engelliyor gözlerimi.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta