Bütün ışıklar susturuldu
küçük yürekleri karanlıga gömdüler
ve acıları,sevinçlere benzettiler...
Sessizce kendisini dinliyordu İstanbul
belki de kendinin o yadınlık yüzü
bri daha var olmayacak gibiydi bu günlerde...
Kollarında o kadar agır yük vardı ki
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta