Altın kafesteki Garip Bülbül’düm,
Bazı gün ağladım, bazı gün güldüm,
İmkansız yolları aştım da geldim,
Ben İstanbul’u sevmeyi sevdim.
Ocağını söndürüp göçenler oldu,
Her bir köşesi betonla doldu,
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta