Makam bozuldu
Tınısı süzüldü zamanın
Sular duruldu
Ak bir temmuz geldi
İstanbula
Islık çalar gibi titreyerek sesi
Zaman bir nesneye dönüştü
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Farklı bir anlatım... tebrikler
hayatın solunda kaldı aşklar
İstanbulda aşklar
İstanbula aşıklar
Güzel birazdaha gayret
Saygılarımla!........
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta