Sanatın boynunda asılmış kolyedir senin.
Tarihe düşen medeniyet cemresi gibisin.
Durup seyredince gördüğüm zincir misali,
Eserlerinin dünyada bulunmaz hiç emsali.
İstanbul,gönül haritamda sevdamın çizgisi.
Cihana düşmüş,nice aşıklarının gölgeleri.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta