Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Şiir hiç bitmesin istedim.Okul yıllarım,iş hayatım,ti
yatro arkadaşlarım,İtanbul'un keşmekeşi Mısır Çarşısı,koşuşturmalarımız,sohbetlerimiz,kahkahalarımız,özlemlerimiz ,hayallerimiz...hepsi bir filim gibi
gözümün önünden geçti...hüzünlendim...iç geçirdim...ve ağladım!
İstanbul şiirle bu kadar güzel mi anlatılır ...... Çok güzel....Hem de çok..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta