Gün, kızıl gurupla çekilirken gerdanından
Yakamoz ve yıldızdan bir gece, yorgan olur;
Örter güvercin, sebil ve gülden bedenini.
Sonra menekşe kokulu bir uyku doldurur,
Ey İstanbul, pervasız, ışıklı gözlerini.
Açılır geçmişin tütsülü rüya bohçası,
Çekilir mesafeler, kavuşur yer ile gök;
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bir dörtlüğümde, eğer şair olsaydım yalnız seni yazardım İstanbul demiştim :))) şair olsaydım bile, bu kadar güzel anlatamazdım....yüreğinize sağlık..
tebrikler çok güzeldi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta