Gün, kızıl gurupla çekilirken gerdanından
Yakamoz ve yıldızdan bir gece, yorgan olur;
Örter güvercin, sebil ve gülden bedenini.
Sonra menekşe kokulu bir uyku doldurur,
Ey İstanbul, pervasız, ışıklı gözlerini.
Açılır geçmişin tütsülü rüya bohçası,
Çekilir mesafeler, kavuşur yer ile gök;
Yüreği ağzında bir çocuk
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum
Devamını Oku
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum




Bir dörtlüğümde, eğer şair olsaydım yalnız seni yazardım İstanbul demiştim :))) şair olsaydım bile, bu kadar güzel anlatamazdım....yüreğinize sağlık..
tebrikler çok güzeldi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta