İstanbul ayağında onca insan, insan hayellerinde sen varsın İstanbul;
Çektirdiğin acıların yanında yaşattığın sevinçleri,daha isteyenler var İstanbul.
Adına şarkılar şiirler yazıldı; Sevgi dolu yürekler,yaşanan hayeller,
Taşına toprağına kurban olmak vardı ya! olurum anasını satıyım be! İstanbul.
Bugün morelin bozuk gibi,sorun seni kızdıranlar mı?
Değerini bilmeyip kullananlar mı? Bak yine ağlıyorsun,ağlatıyorsun İstanbul.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta