Adam yalnızdı
lakin yalnızlığı değildi onu kanatan.
Umudu yoktu
adamın...
Ve adam İstanbul’a düşmüştü.
Oysa bilmezdi bu şehri.
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




''Ama bir de silik yüzler midir İstanbul?
Koca bir köy gibi büyüyen,
silik ve yitik bir şehir''
Taş yığınının arasında kaybettiğin pırlantalarını aramak gibi korku veriyor,İstanbulun yok oluşu.
Tebrik ediyorum.Şiirinizi beğendim.
Çok Farklı bir şiir olmuş.Gerek anlatım gerekse yazım tarzı olarak farklı ama ne yalan söyleyim. Bu tür şiirleri beğenmesemde şiiriniz hoşuma gitti. Yarışmada başarılar diliyorum. Stj.Av.Arif BALTACI / Trabzon Şiir Grubu
Şiirinizi tebrik eder başarılar diler saygılarımı sunarım...Mehmet Karlı
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta