Adam yalnızdı
lakin yalnızlığı değildi onu kanatan.
Umudu yoktu
adamın...
Ve adam İstanbul’a düşmüştü.
Oysa bilmezdi bu şehri.
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




''Ama bir de silik yüzler midir İstanbul?
Koca bir köy gibi büyüyen,
silik ve yitik bir şehir''
Taş yığınının arasında kaybettiğin pırlantalarını aramak gibi korku veriyor,İstanbulun yok oluşu.
Tebrik ediyorum.Şiirinizi beğendim.
Çok Farklı bir şiir olmuş.Gerek anlatım gerekse yazım tarzı olarak farklı ama ne yalan söyleyim. Bu tür şiirleri beğenmesemde şiiriniz hoşuma gitti. Yarışmada başarılar diliyorum. Stj.Av.Arif BALTACI / Trabzon Şiir Grubu
Şiirinizi tebrik eder başarılar diler saygılarımı sunarım...Mehmet Karlı
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta