Toprak adımlarıma hasretse
Çiçekler ellerime hasretse
Ve kelebekler gurbette beklerse
Bu sabah güneş doğmuşsa neyleyim.
Benim şehirim beton giymişse
Dağlarıı görmeme apartmanlar engelse
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok anlamlı amma....bu duruma getiren kim?
Murat demir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta