İstanbul büyük sevdaların kenti
Taşı zehir toprağı aş olan kent
Gökyüzün bile kaybetmiş maviliğini
Bütün şehri kapatmış kanatları akbabaların
İstanbul hayatları zift kaplamış şehir.
Kayboldum sokaklarında yıldızsız gecelerin
Beni de ele geçirme bu yorgun halimle
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




dilinize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta