İstanbul büyük sevdaların kenti
Taşı zehir toprağı aş olan kent
Gökyüzün bile kaybetmiş maviliğini
Bütün şehri kapatmış kanatları akbabaların
İstanbul hayatları zift kaplamış şehir.
Kayboldum sokaklarında yıldızsız gecelerin
Beni de ele geçirme bu yorgun halimle
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




dilinize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta