İstanbul büyük sevdaların kenti
Taşı zehir toprağı aş olan kent
Gökyüzün bile kaybetmiş maviliğini
Bütün şehri kapatmış kanatları akbabaların
İstanbul hayatları zift kaplamış şehir.
Kayboldum sokaklarında yıldızsız gecelerin
Beni de ele geçirme bu yorgun halimle
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




dilinize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta