İstanbul bir çocuk gibi bende saklarken kendini
Ben koca bir dünya gibi İstanbul'a saldım kendimi
Düştüm taşı toprağı altın diyerek yollarına
Nerde akşam sabah orda buldum kendimi
Her akşam ışıkların altında gizlersin kendini
Milyonlarca insan sende doyurur kendini
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




kalemine yön veren yüregini kutlarım saygı ve sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta