İstanbul bir çocuk gibi bende saklarken kendini
Ben koca bir dünya gibi İstanbul'a saldım kendimi
Düştüm taşı toprağı altın diyerek yollarına
Nerde akşam sabah orda buldum kendimi
Her akşam ışıkların altında gizlersin kendini
Milyonlarca insan sende doyurur kendini
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




kalemine yön veren yüregini kutlarım saygı ve sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta