Evliyalar şehri, koca İstanbul,
Kalk bak etrafını dert sarmış artık,
İnsanı, insana ediyorsun kul,
Kim seni yenecek, kim kalmış artık,
Şehvetin yakarken, köz köz insanı,
Alıp götürüyor günah safına,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Tebrikler güzel şiirinize. Yüreğinize sağlık.Yarışmada başarılar. Sevgiyle kalın. Mustafa ATİŞ
İstanbulla ilgili kim ne derse haklıdır, doğrudur.
Çok güzel kardeş, yüreğine sağlık.
istanbul;büyük aşkım...çamura düşmüş bir altın madeni gibi değerini hiç kaybetmemiş....sadece biraz kirli,kirleten de biz...affet İstanbul,affet bizi!(esra aydın)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta