Yıl 1974, mevsim yazdı.
Hoş geldin derken bana İstanbul,
Gökleri bembeyazdı.
Gülmüyordu yüzüm, gülemiyordum.
Acı doluydu ruhum; bin bir türlü
Nedeni vardı, bilemiyordum.
Unatamadığım bir gün,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Yüreğinize, kaleminize sağlık...
1974 doğduğum tarih.. Ama sanki bu şiirle o günden bu güne hiç değişmeyecek duygular hakim.. İsanbul hayallerin-sevdaların şehri, yaşanmışlıklara kimi zaman ilaç kimi zaman virüs olan. Bir türlü iki yakasının bir araya gelmeme sebebi bundan dolayı olabilir mi ki acaba.. Ahh istanbul bir yanın saydınlık ve güneş diğer yanın karanlık ve keşmekeş.. Teşekkürler çoklu renkleri hissettiren duygu yüklü şiiriniz için.. Saygılar.
Bir doğuşun öyküzü hayata.Fakat sensiz ve ya sessiz sokakların içinde senin bir önemin varmı İstanbul için.Senin yüreğinde İstanbul var ya onda.Önemi olan iz bırakmak İstanbul'a yakışır bir şekilde sevdayı yaşamak bunun gibi bir şey, tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta