İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Yüreğinize, kaleminize sağlık...
1974 doğduğum tarih.. Ama sanki bu şiirle o günden bu güne hiç değişmeyecek duygular hakim.. İsanbul hayallerin-sevdaların şehri, yaşanmışlıklara kimi zaman ilaç kimi zaman virüs olan. Bir türlü iki yakasının bir araya gelmeme sebebi bundan dolayı olabilir mi ki acaba.. Ahh istanbul bir yanın saydınlık ve güneş diğer yanın karanlık ve keşmekeş.. Teşekkürler çoklu renkleri hissettiren duygu yüklü şiiriniz için.. Saygılar.
Bir doğuşun öyküzü hayata.Fakat sensiz ve ya sessiz sokakların içinde senin bir önemin varmı İstanbul için.Senin yüreğinde İstanbul var ya onda.Önemi olan iz bırakmak İstanbul'a yakışır bir şekilde sevdayı yaşamak bunun gibi bir şey, tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta