Bir çığlık duydum
Gecenin karanlığında
Bir çığlık
İstanbul ağlıyordu
Bir kuş kanat çırpıyordu
Karanlıkları yararcasına
Çığlıkları geceyi bölüyordu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok heyecanlı bir şiir olmuş tebrik ederim neşe hanım...
osman coşkun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta