Bir zamanlar yüzünde güller açardı
Saçların boyasız için berraktı
Gözlerin bebek kadar saf bakardı
Kahkahalarından yer gök çınlardı
Dondurmanın tadı bile başkaydı
Küsmeler barışmalar bile şakaydı
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




hersey zamana yenilir dost bu dünyan1n kurali... sevgiler Gülay MORGÜL
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta