İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
yüreginize saglik.
anlamli çok güzel....
Peygamberden öğrendik seni İstanbul
Eba Eyüb El Ensari’den aldık aşkını.
Onlar;
Senin için bıraktı kutsal toprakları,
Biz de onlar kadar seviyoruz seni İstanbul
saygilar
az önce okuduğum şiirine nazaran çok farklı bir tema ve içinde olgunluk kokuyor. şiir tadı veriyor. ağlamak ve ağlamak arasında fark vardır. biri avazı çıktığı kadar ağlar bu insana rahatsızlık verir. bir diğeri ağlarken ruhunu koyar ve içinde esen fırtınalrı insanların ruhunu okşayarak ince bir sızı bırakır. işte şiirde budur. kutlarım
çok güzel anlatmışsın istanbulu ama bitmez o anlatılamakla...yüreğine sağlık...serdar arslan
Tebrikler...Eline ve yüreğine sağlık...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta