İstanbul'da İstanbul gibi yaşıyorum
damarlarım egzoza bulanmış
nefes alamıyorum.
Marmara gibi kirlenmiş düşüncelerim
boyandığı renkte sandallar
kuşların terketmediği ağaçlar da vardı bir zamanlar
tarih yitiyor sararan fotoğraflarda
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta