İstanbul Şiiri - Hüseyin Özçelik

Gündüzün ses ile gece ses ile
Sürekli ses ile yatar stanbul
Araçlar sesleri keser nefesi
Geceler ses ile katar istanbul

Trafik çilesi bitmiyor artar
İnsan uykusuna kâbusu katar
Çocuklar büyükler bu şekil yatar
Gecesi gürültü gardaş istanbul

İnanmış'tı insan bölünür uyku
Bir türlü tam değil delinir uyku
Seslerin içinde yenilir uyku
Böyle geçer zaman işte istanbul

Siren sesleri de susmak bilmiyor
Ruhlar burda parasız da bitmiyor
Ücretsiz toprağa insan gitmiyor
Böyle biçer zaman işte istanbul

Anadolu akın etti, bakın doldular
İnsafı yok merhameti çaldılar
Gönül hatır bunu burda kırdılar
Ne hal etti zaman işte istanbul

Kimi varki burda cani olmuşlar
Kimi varki burda tezgah kurmuşlar
Bülbülleri gardaş burda yılmışlar
Hem hâl etti zaman işte istanbul

Bu mudur olmalı bozulan şehir
Bir tufan yaşanır çaresiz nehir
Hayatlar burada oluyor zehir
Seni neden bozdular ki istanbul

Bu güzel şehiri böyle etmişler
Burada evliya burda ermişler
Buraları bir cellata vermişler
Özünde bu değil işte istanbul

Şair Hüseyin im baktıkça tüter
En büyük kötülük insanlar eder
Edep ahlak dersen vahşetten beter
Kullar seni böyle yapmış istanbul