İstanbul Şiiri - Dörtdivanlı Ali Balaban

Seni sevmek İstanbul,
Sabaha karşı uyanıp yüzünü Boğaz’da yıkamak gibi
Saçların rüzgâr gözlerin ise denizin mavisi
Bir bakışınla asırlık yorgunluğum dindi gibi sanki

Adını anınca ezanlar yükselir sema ya
Martılar daha alçaktan uçar aldırmaz dalgaya
Sen ana oldun içinde yaşayan anılarıma
Ben seni bir şehir diye sevmedim ki asla

Seni sevmek İstanbul,
Kalabalıkta adını fısıldamak gibi
Herkes duysun isterim ama kıskanırım seni
Bir yanda günahım bir yanda sevabımın izi

Yağmur yağınca dar sokaklarına
Çocukluğum ıslanır kanar içimdeki yara
Yürürken Islak kaldırım taşlarında
Aşk dediğin şey seni anlatır bana

Köprülerinde asılı kalmış sözlerim var
Söylenmemiş, yutkunulmuş düşlerim var
Her geçişimde kalbimden bir parça kanar
Sen farkında mısın benim sende geçmişim var
18.Mart 2025 ALİ BALABAN