yanarım sana ah ıstanbul ıstanbul
ne diyeyim ki sana allahından bul
yolunu bulamadı sende hiç bir kul
ne yetim dedin ne öksüz nede dul
köyden gelen sende boğuldu
kentten gelen sende yoruldu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi ve sizi tebrik eder ...başarılar ve şiir dolu günler diler ...saygı ve hürmetlerimi sunarım....Mehmet Karlı
benden de işte o kadar..! hep övülecek değil ya..kimin canını yaktıysa isyanınıda kabul edecek İstanbul..çok güzel..tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta