Rengimiz pasteldir köpüklü dalgalardan,
Simide daha çok yakışırız açık çaydan.
Düdükleriyle gemiler geçerken boğazdan,
Biz daha masumuz korkup kaçan çocuktan.
Kalbimiz gürültülü yokuşlu sokaklardan,
Çığlıklarımız daha güçlü cırtlak martılardan.
Yüzümüzden akıp giden ılık lodostan,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta