İstanbul,
Adına ve görkemli geçmişine yakışır bir şehir değil artık. Parklardaki Hollanda menşeli laleler kaldı bir tek,
Bir de yıkık dökük surları…
Ne kadar güzel anım varsa hepsi bu şehirdeydi oysa. Çocukluk, ergenlik, gençlik, orta yaş.
Neredeyse bütün güzel anılarım…
Her şey o kadar çabuk viran oldu ki,
Bazan anılarım gerçek mi,
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta