Bir şehir düşünün ki yağmur yağıyor,
Toprak kokusu yok…
Yağmurun karışacağı toprak yok…
Ne ilk ne de son…
Bahar yok çiçek yok…
Ne büyük hüzünsün,
Sen, İstanbul…
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




duyarlı bir dokunuş. insan oğlu kendi eliyle kendine surları böyle örermiş. İstanbul u kendi elimizle yok ettik.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta