Bir şehir düşünün ki yağmur yağıyor,
Toprak kokusu yok…
Yağmurun karışacağı toprak yok…
Ne ilk ne de son…
Bahar yok çiçek yok…
Ne büyük hüzünsün,
Sen, İstanbul…
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




duyarlı bir dokunuş. insan oğlu kendi eliyle kendine surları böyle örermiş. İstanbul u kendi elimizle yok ettik.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta