İstanbul istanbul, ne çok özletin,ne çok özlettin kendini,
Herkese yurt oldun yuva oldun,bana çok gördün bir dilim ekmeği,
Taşi toprağı atın diye gelmiştim sana, yedin bitirdin gençliğimi.
Ama yine de seviyorum, çok özledim istanbul.
Okadar kadar çok insanı, bastın ki bağrına,
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta