İstanbul istanbul, ne çok özletin,ne çok özlettin kendini,
Herkese yurt oldun yuva oldun,bana çok gördün bir dilim ekmeği,
Taşi toprağı atın diye gelmiştim sana, yedin bitirdin gençliğimi.
Ama yine de seviyorum, çok özledim istanbul.
Okadar kadar çok insanı, bastın ki bağrına,
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta