Mavi gökyüzünün altında
Boğazın mavi yeşil sularıyla süslenmiş İstanbul.
Ağaçların tomurcuklanmış kimisi beyaz,
Kimisi çocukların yanakları gibi pembe,
Kimisi erkeklerin koluna dolanan kadınların dudakları gibi
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta