İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
İstanbul Şahit / Aşkımıza..!
Gözlerin yüreğimin ateşi
Sıcaklığın tutkum olmuşken
Nasıl unutur bu gönül seni..!
Hâlâ yüzümde izlerin
Dudağımda tadın varken
Nasıl unutur bu ten seni..!
Yasak umutlara inat mavi düşlere
Sığındığım geceler günahları yakmışken
Nasıl unutur bu yürek seni..!
Heyecanla gözlerimizin ilk öpüştüğü
Göğsümüzde aşkın ateşlendiği anları
Nasıl unutur boğaz sahilleri bizi..!
Cehennem sıcağı arzularda yanarken
Kaybolurcasına gözlerimde yitip gidişini
Nasıl unutur Salacak geceleri bizi...!
Ben bıraktığın yerde hâlâ seninleyim
Sen gelsen de gelmesen de
Nasıl unutur bu İstanbul bizi..!
Anımsattınız teşekkürler......Kaleminize sağlık....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta