Hicranla çağlayan bülbüle benzer,
İstanbul, İstanbul gözyaşı selsin.
Gülerken ağlayan bir güle benzer,
İstanbul İstanbul, ne garip elsin.
Ey şarkın incisi, ey yedi tepe!
Konstantin’den kalma som altın küpe.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta