İstanbul, İstanbul ki merkezi kürreyi arz,
Onda yaşamak büyük mutluluk, büyük bir haz,
Avlularına yüzlerce güvercin doluşur,
Uzun minareleri, gökler ile konuşur,
Yedi tepeye ulaşır, çıkılan her yokuş,
Bir hercümerçtir ki karışıp onda yok oluş,
Her şeyinde Osmanlı; taşta, tunçta, mermerde,
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta