Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İstanbul ah istanbul aşık oldugum şehir tebrikler kutlarım
İbrahim bey.. ağıt niteliği taşıyan bu harika çalışmanızı beğeni ile okudum.. bu güzel duygular gönlünüzde ebedi olsun.. bu güzel şiiriniz tam puanımla antolojimde.. sonsuz saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta