İyiki yaşamıyorum istanbulda
Ne olurdu halim sonra
Her sabah martı çığlıklarına karışan
Dalga sesleriyle uyanacaktım.
Koşar gibi yürüyen insanlar arasında
Kaybolurdum ben
Hep ikinci trene
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




İyi ki yaşamıyorum İstanbul'da derken
Çok güzeller gördüm ah bir bilsen
Hepsi birer İstanbul kokuyordu
Ellerım saçlarını okşarken.
İlham veriyor şiiriniz teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta