İyiki yaşamıyorum istanbulda
Ne olurdu halim sonra
Her sabah martı çığlıklarına karışan
Dalga sesleriyle uyanacaktım.
Koşar gibi yürüyen insanlar arasında
Kaybolurdum ben
Hep ikinci trene
Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Devamını Oku
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan


İyi ki yaşamıyorum İstanbul'da derken
Çok güzeller gördüm ah bir bilsen
Hepsi birer İstanbul kokuyordu
Ellerım saçlarını okşarken.
İlham veriyor şiiriniz teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta