İyiki yaşamıyorum istanbulda
Ne olurdu halim sonra
Her sabah martı çığlıklarına karışan
Dalga sesleriyle uyanacaktım.
Koşar gibi yürüyen insanlar arasında
Kaybolurdum ben
Hep ikinci trene
Vuruldu bir uçurum derinliğinde
Yaylada bir seherin serinliğinde
Avcıdan yarasını gizlercesine
Çığlıgını gömerek devrildiginde
Vuruldu ciger parem kanlar içinde
Devamını Oku
Yaylada bir seherin serinliğinde
Avcıdan yarasını gizlercesine
Çığlıgını gömerek devrildiginde
Vuruldu ciger parem kanlar içinde




İyi ki yaşamıyorum İstanbul'da derken
Çok güzeller gördüm ah bir bilsen
Hepsi birer İstanbul kokuyordu
Ellerım saçlarını okşarken.
İlham veriyor şiiriniz teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta