İstanbul gene karşımdasın işte;
Saraçoğlu’nda maç mı var, ne?
Kız kulesi salmış saçlarını, serçe bir yele;
Galata yanar yıllardır,
Kavuşma hasretiyle;
İstanbul, hasret koyan beni bana,
Çıkmak için karşına,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta