Seni bir şehrin içine sığdırmak, utandırıyor beni.
Oysa sen bir şehirden fazlasını veriyorsun bana.
Nefes alamadığım anlarda nefesim oluyor,
Sığmadığım da dünyaya, hayatım oluyorsun.
Nehirler düşey akmaz derlerdi.
Ben en çok senin, Boğaziçi’ne dökülüşünü sevdim.
Öyle yüksekten baktığında görünmezmiş hayat.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta