Alıp götürdü gözlerim beni maziye,
Yeşili aradım İstanbul’un yedi tepesinde.
Çamlıca sırtlarından boğaza bakıp hayran kaldığım,
Güzel günlerine hasret kalıp ağladığım İstanbul!
Farkına varamadık İstanbul; yazık, yok ederlerken doğanı.
Üzülüp artık saçlarımızı, kökünden yolma zamanı.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta