Dertler öfkeli, gönül de karanlık,
Atılan Taşlar da, yerin bulmuyor.!
Dermanlar çaresiz, dertler sultanlık,
Dizlerde derman yok, iştah kalmıyor.!
Bulutlar karanlık, güneş de gizli,
Fırgatlar duyulmaz, yanık ağızlı,
Çaresiz olanlar, durur yalnızlı,
Dostlar yok oluyor, dertler bağrıyor.!
Çaresizlik tüter, ocak ateşte,
Neler neler söyler, dilde deyişte,
Binleri geliyor, kapı açışta,
Kaçayım desen de, felek salmıyor.!
Karamsar yağmurlar, dolu düşürür,
Kavimi hısımı, sana küstürür,
Temmuz sıcakta, insanı üşütür,
Bir yudum suyu da, veren olmuyor.!
Güvencin kendine, verme inancın,
Arı bal vermiyor, çiçek fidanın,
Bülbüller olmuyor, gülsüz bahçenin,
Hayıf sözlere, kafiye tutmuyor.!
Ağırdır baskılar, çare tükenmiş,
Ekmekler Susuz’dur, katık kalmamış,
Umutlar kurumuş, kurtlar dadanmış,
Susuz olan ağaç, yaprak vermiyor.!
Miadı meydandır, yaşam yerleri,
Çok avazlar çıkmaz, suskun dilleri,
Sabırlar patlıyor, yok hayalleri,
Gelecek günün de, sabır deniyor.!
28.02.26 / Saat 07,15
MİADI (Mehmet AY
Kayıt Tarihi : 2.3.2026 22:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!