Toprağı çiğneye çiğneye geliyorum
Yalnız başıma ben yönümü buluyorum
Issızlığın tam ortasına vardığımda
Ağaca yaslanıp, ne yaptığıma bakıyorum.
Sert rüzgar ölüm gibi tenime işliyor
İşleyişe gittikçe kanım kaynaşıyor
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta