ne zaman
bir şeyin iyi yanı düşse payıma
suçluluk duyardım eskiden,
ne zaman çoğul bir yalnızlığı
aydınlıklara çıkarsam
tırnaklarım kanar yeniden.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta